Бота Мия - Мадам

Өзіңді ойлап қайғыдан езелеп ем
Ала сорған күйімді сезінімнен
Аңтаң болып әлі күнге шошаймын мен
Сенің көктем күніңдей сезіміңнен иә
Есімде түгел мөртеңем сағыныштан
Бірақ ешкім бұзған ба жазымыштан
Иә, мен де бұл күнде төңілгенмін
Көңіліңнен әркімге алып ұшқан
Келмеші деп алдаймын, көрмеші деп алдаймын
жалғыздық дегенді бір өзім жеңе алмаймын
Шынайы сүйсең, мен кетпеймін, көңілің
Алып қалса, ауыра алмаймын
Сүйіп қалғаннан саумынба не болған маған
Әп сәтте қылып жібердің есаләң
Бұл ортада мен ғанамын ең сұлу мадам
Бері жақында қорықпай бір қадам
Сөйлемеймін ештеңе демеймін
түсініп өзің аларсың, ал мен не демеймін
Неге сенбеймін, неге сенбеймін
Оңайлықпен жүрегімді бермеймін